Radio

Meenungsfräiheet

Mee¬≠nung¬≠sfr√§i¬≠heet ass en vun de Gron¬≠drech¬≠ter vun de moderne west¬≠le¬≠chen Demo¬≠kra¬≠tien. Aus¬≠se¬≠rhalb vu Kri¬≠se¬≠si¬≠tua¬≠tioune soll op d√ęst Recht och net ver¬≠zicht ginn. M√§ di Mee¬≠nung¬≠sfr√§i¬≠heet stellt och en prak¬≠tesche Pro¬≠bleem duer : wa jidd¬≠we¬≠reen seng eege Mee¬≠nung d√§erf hunn, an d√©i Mee¬≠nun¬≠gen all ver¬≠schidde sinn, w√©i sol¬≠len da gemein¬≠sam Deci¬≠sioune getraff ginn ?  (Lire la suite ‚Ķ )

√čffentlech Meenung
Radio

√čffentlech Meenung

Opgrond vun de grousse poli¬≠tesche Revo¬≠lu¬≠tioune vum 18. an 19. Joe¬≠rhon¬≠nert gouf d‚ÄėDemokratie am Ufank vum 20.
Joe­rhon­nert gär als Mas­se­phe­no­men inter­pre­téiert. Et sollt een den­ken dat déi spontan
Mas¬≠se¬≠be¬≠wee¬≠gun¬≠gen d√©i d‚ÄėAdelsherrschaft ofges¬≠chaaft hunn, an och nach den Kapitalismus
sollte mat engem Knall ofscha¬≠fen, de wich¬≠teg¬≠ste Grond vun der Demo¬≠kra¬≠tie duers¬≠tel¬≠len.  (Lire la suite ‚Ķ )

√Čpisodes radio

Gefiller vum Kapitalismus (8/8): L√©ift als Maart

Di roman¬≠tesch Liib¬≠ha¬≠ber an den Homo Oeco¬≠no¬≠mi¬≠cus, de rech¬≠nen¬≠den Egoist hunn eppes gemein¬≠sam : si sinn allen zwee Variante vun dem n√§mm¬≠lech¬≠ten eko¬≠no¬≠mes¬≠chen a kul¬≠tu¬≠relle Kontext. 

M√§ obwuel se sech am Ufank an oppo¬≠s√©iert Rich¬≠tunge wen¬≠nen, fan¬≠nen se am Laaft vum 20. Joe¬≠rhon¬≠nert zesum¬≠men. Wann d‚ÄėL√©ift zum Dating-Maart g√ętt, ass d‚ÄėZa√Įt vun engem neie rela¬≠tio¬≠nale Modell komm.  (Lire la suite ‚Ķ )

√Čpisodes radio

Gefiller vum Kapitalismus (7/8): L√©ift a Gesch√§ft

Ab de 40er Jore vum 20. Joe¬≠rhon¬≠nert gouf d‚ÄėVerbindung vu L√©ift a Kon¬≠sum √ęmmer m√©i enk. Duerch d‚ÄėEfforten vun engem neien Typ vu Mar¬≠ke¬≠ting a vun der Fil¬≠min¬≠dus¬≠trie g√ętt et √ęmmer m√©i kloer dat d‚ÄėL√©ift och ganz mate¬≠riell eppes kaschte soll. D‚ÄėL√©ift ass dann net m√©i dat sehns√ľch¬≠tegt Em√§er¬≠men virum Han¬≠ner¬≠grond vun enger verkl√§er¬≠ter Natur. Si ges¬≠chitt virum Han¬≠ner¬≠grond, an am Kader vun engem mat Mar¬≠ke¬≠ting-Sym¬≠bo¬≠ler uger√§i¬≠cher¬≠ten Konsumverhalen.

L√©if a Ges¬≠ch√§ft r√©cken am Laf vum 20. Joe¬≠rhon¬≠nert √ęmmer m√©i no zesum¬≠men. An dat bis zum Moment wou se sech esou gl√§i¬≠chen dat eng poli¬≠tesch Eko¬≠no¬≠mie vun der Libes¬≠be¬≠z√©iung ents¬≠teet.  (Lire la suite ‚Ķ )

√Čpisodes radio

Gefiller vum Kapitalismus (6/8): L√©ift oder Gesch√§ft ?

Egois¬≠tesche Pro¬≠fit, d‚ÄėBenotze vun den Anere fir den eege¬≠nen Avan¬≠tage, an den Altruis¬≠mus vun der L√©ift sch√©i¬≠nen zwou grond¬≠s√§tz¬≠lech ver¬≠schid¬≠den Attit√ľ¬≠den duerzestellen. 

Roman¬≠tesch L√©ift, esou sch√©ngt et, w√§r also de Contraire vun den Ges¬≠ch√§fts¬≠be¬≠z√©iun¬≠gen. An d√©i L√©ift w√§r doduerch eng √Ąnt¬≠wert op d‚ÄėKeelt vun der kapi¬≠ta¬≠lis¬≠tes¬≠cher Kon¬≠kur¬≠renz¬≠welt. An trotz¬≠deem g√ętt et do eppes, wat di zwee verb√ęnnt. 

De rech¬≠nen¬≠den Egoist an de ver¬≠l√©ifte Liib¬≠ha¬≠ber sinn n√§m¬≠lech allen zwee Variante vun der n√§mm¬≠lech¬≠ter Kul¬≠tur vum Indi¬≠vi¬≠duum. Dofir k√ęn¬≠nen si dann och pro¬≠gres¬≠siv an iwwer¬≠ra¬≠schend M√ęsch¬≠ve¬≠rh√§ltn√ęs¬≠ser trie¬≠den.  (Lire la suite ‚Ķ )

√Čpisodes radio

Gefiller vum Kapitalismus (5/8): Léift als Utopie vum perséinlechem Gléck

Aar¬≠becht a L√©ift sol¬≠len enger Aus¬≠so vum Freud no, d‚ÄôQuelle vum Gl√©ck sinn.
D‚ÄôEntw√©¬≠ck¬≠lung vun der gesell¬≠schaft¬≠le¬≠cher Aar¬≠becht hat awer en ganz ane¬≠ren Effet. Si huet zu enger √čmfor¬≠mung vum Cha¬≠rak¬≠ter gefouert, d√©i alles anes¬≠cht w√©i Gl√©ck verspr√©cht. 

Ka L√©ift ons da virum Kapi¬≠ta¬≠lis¬≠mus an virun dem Human¬≠ka¬≠pi¬≠tal, de mer no ver¬≠schid¬≠de¬≠nen Eko¬≠no¬≠mis¬≠ten a Poli¬≠ti¬≠ker gi soll¬≠ten, retten ?

Di roman¬≠tesch L√©ift ersch√©ngt tats√§¬≠chlech w√©i en Vers¬≠prie¬≠chen der Welt vum Kon¬≠kur¬≠renz¬≠kampf, vum Com¬≠merce a Kon¬≠sum ze ent¬≠kom¬≠men. M√§ ganz esou ein¬≠fach sollt da net ginn.  (Lire la suite ‚Ķ )

√Čpisodes radio

Gefiller vum Kapitalismus (4/8): Zur Psychologie vun der emotionaler Aarbecht

Wat an der Sozio¬≠lo¬≠gie an an der Psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie als ‚Äěemo¬≠tio¬≠nal Aar¬≠becht‚Äú bezeechent g√ętt, bes¬≠teet net ein¬≠fach an deem l√©iwe Lachen, zu deem mer eis a ver¬≠schid¬≠dene Situa¬≠tioune for¬≠c√©ie¬≠ren. Et gl√§icht deem wat am Thea¬≠ter ‚ÄěMethod Acting‚Äú genannt gouf, wou en Acteur sech voll¬≠st√§n¬≠neg mat engem R√īle iden¬≠ti¬≠fi¬≠z√©ie¬≠ren sollt.

M√§ esou eng Iden¬≠ti¬≠fi¬≠z√©ie¬≠rung huet op Dauer en Pr√§is fir d√©i Per¬≠soun, d√©i domat hir Sue ver¬≠d√©nge muss. Di emo¬≠tio¬≠nal Aar¬≠becht br√©ngt eng nei Form vun Ent¬≠frie¬≠mung mat sech, d√©i d√©if an d‚ÄôPer¬≠s√©in¬≠le¬≠ch¬≠keet agr√§ift an do esou eenegs duer¬≠cher¬≠neen br√©ngt.  (Lire la suite ‚Ķ )