Mir Klengbierger (5/7)

5. D‚ÄėS√©il vum Klengbierger

Wann m√§r Kleng¬≠bier¬≠ger net ver¬≠sch¬≠won¬≠nen sinn, m√§ ganz am Contraire eis kul¬≠tu¬≠rell als sozial Klass, oder min¬≠des¬≠tens als sozial Schicht impo¬≠s√©iert hunn, da g√ętt et inter¬≠es¬≠sant ze kucken w√©i mer gemaach ginn. 

Dat w√§r also d‚ÄėFro w√©i sech sozial Klas¬≠sen repro¬≠du¬≠z√©ie¬≠ren. Sozial Repro¬≠duk¬≠tioun hees¬≠cht, dat et sta¬≠tis¬≠tesch gesinn m√©i wahr¬≠schein¬≠lech ass, dat en Kand vun Aar¬≠bech¬≠ter sel¬≠wer en Aar¬≠bech¬≠ter g√ętt, dat en Kand vu kleng¬≠bier¬≠ger¬≠le¬≠chen Elte¬≠ren sel¬≠wer Kleng¬≠bier¬≠ger g√ętt. Pro¬≠ba¬≠bi¬≠li¬≠t√©it ass awer eppes anes¬≠cht w√©i strik¬≠ten Deter¬≠mi¬≠nis¬≠mus. Et g√ętt also och Beweegungsspillraum.

Wa mer vun engem verein¬≠fach¬≠tem Verst√§ndnes vum Marx aus¬≠ginn, da sinn et √ęmmer just di eko¬≠no¬≠mesch Bedin¬≠gun¬≠gen, d√©i d‚ÄėWidderhuelung vun den bes¬≠toen¬≠den Verh√§lt¬≠nes¬≠ser best√ęm¬≠men. Ganz esou ein¬≠fach ass et awer net. Och wann di eko¬≠no¬≠mesch Bedin¬≠gun¬≠gen en wesent¬≠le¬≠chen Deel vun der Repro¬≠duk¬≠tioun sinn, esou spillen och nach nout¬≠wen¬≠neg kul¬≠tu¬≠rell, sozial an och psy¬≠cho¬≠lo¬≠gesch Fac¬≠teu¬≠ren mat. An d√©i aner Fac¬≠teu¬≠ren si beson¬≠nesch wich¬≠teg wann, w√©i et bei der Kate¬≠go¬≠rie vun den neien Kleng¬≠bier¬≠ger de Fall ass, di eko¬≠no¬≠mesch Basis √§us¬≠serst varia¬≠bel si kann. 

Wann et Kleng¬≠bier¬≠ger esou wuel bei den Dok¬≠te¬≠ren an den Affe¬≠ko¬≠ten, w√©i bei den klen¬≠gen Uges¬≠tall¬≠ten an esou guer den Aar¬≠bech¬≠ter g√ętt, dann ass weder d‚ÄėAkommes nach d‚ÄėPositioun am Pro¬≠duk¬≠tiouns¬≠pro¬≠zess en ausr√§i¬≠chen¬≠den Fak¬≠tor fir d‚ÄėReproduktioun vum Kleng¬≠bier¬≠ger ze erkl√§¬≠ren. E Grond fir¬≠wat strikt Mar¬≠xis¬≠ten dann och d√©i ganz Kate¬≠go¬≠rie ein¬≠fach ofleh¬≠nen. Heians¬≠do kann eben och de Mar¬≠xis¬≠mus der Rea¬≠li¬≠t√©its¬≠ver¬≠wei¬≠ge¬≠rung d√©ngen. 

Werfe mer also emol e kuerze Bl√©ck op eis Kleng¬≠bier¬≠ger-S√©il. Wann een net als Kleng¬≠bier¬≠ger gebuer ass, m√§ dozou g√ętt, da spillt d‚ÄėSozialis√©ierung also eng ent¬≠schee¬≠dend Roll. Indi¬≠viual¬≠psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie ass dofir vun Ufank un och gl√§i¬≠chz√§i¬≠teg Sozial¬≠psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie. (Dat war elo en Pla¬≠giat, well dee Saz ass vum Freud, net vu m√§r.)

A wann Idi¬≠vi¬≠dual¬≠psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie och en St√©ck Sozial¬≠psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie ass, da musse mer kucken wat spe¬≠zi¬≠fesch ass fir eis Sozia¬≠li¬≠s√©ie¬≠rung als Kleng¬≠bier¬≠ger, a wat net esou, oder net an deem Aus¬≠mooss bei ane¬≠ren sozia¬≠len Klas¬≠sen exist√©iert.

Ganz grob gekuckt : sozial s√ęt¬≠zen m√§r Kleng¬≠bier¬≠ger t√ęscht de Still. M√§r Kleng¬≠bier¬≠ger sinn eng Klass d√©i dem st√§n¬≠nege Wan¬≠del aus¬≠ge¬≠sat ass. Wien net oppasst oder Pech huet, kann s√©ier dek¬≠las¬≠s√©iert ginn. Ier¬≠gend¬≠wou drot √ęmmer den Abroch vun eisem sozia¬≠len Sta¬≠tus. A wann net an der Rea¬≠li¬≠t√©it, dann 

Zwou L√©i¬≠sun¬≠gen sch√©n¬≠gen ons dofir un Ufank un impo¬≠s√©iert : ent¬≠we¬≠der alles maa¬≠chen fir dat alles beim Alen bleift an n√§i¬≠scht sech beweegt, m√§ dat geet mees¬≠ch¬≠tens net m√©i duer, oder bes¬≠ser nach : wei¬≠der kom¬≠men, no uewen, eppes Bes¬≠seres ginn.

Pro¬≠le¬≠ta¬≠rier hu keng oder w√©i¬≠neg Pers¬≠pek¬≠ti¬≠ven zum sozia¬≠len Ops¬≠tig. Also spillt de ver¬≠kramp¬≠fen Kampf √ęm sozia¬≠len Ops¬≠tieg kee R√īle. 

An Grouss¬≠bier¬≠ger ? Jo d√©i brau¬≠chen n√§i¬≠scht Bes¬≠seres ze ginn, an och net ze f√§er¬≠ten dek¬≠las¬≠s√©iert ze ginn. Dofir k√ęn¬≠nen si ganz ents¬≠paant mat hiren sozia¬≠len Posi¬≠tiou¬≠nen √ęmgoen. Dat erg√ętt dann dra√Į ganz ver¬≠schid¬≠den Zor¬≠ten vun Sozialis√©ierungen. 

D‚ÄėSozialis√©ierung vum Kleng¬≠bier¬≠ger ass duerch en d√©i¬≠wen Kon¬≠flikt cha¬≠rak¬≠te¬≠ri¬≠s√©iert : op dir enger S√§it gi mer dozou erzunn d‚ÄėTraditiounen, d‚ÄėIwwerzeegungen, d‚ÄėIdeologien an d‚ÄėLiewensformen vun eisen Elte¬≠ren ze reproduz√©ieren. 

An op der ane¬≠rer S√§it stinn di eko¬≠no¬≠mesch Neces¬≠si¬≠t√©i¬≠ten, d√©i sech vu Baus¬≠sen opdr√§n¬≠gen. Kleng¬≠bier¬≠ger k√ęn¬≠nen, grad esou w√©i¬≠neg w√©i Pro¬≠le¬≠ta¬≠rier drop ver¬≠trauen dat hir Situa¬≠tioun sech bes¬≠se¬≠ren oder w√©ins¬≠tens sta¬≠bel blei¬≠wen w√§ert. M√§ do et bei Kleng¬≠bier¬≠ger kee Klas¬≠se¬≠be¬≠wosst¬≠sinn g√ętt, also och keen gemein¬≠sa¬≠men poli¬≠tes¬≠chen Kampf, m√§ just den indi¬≠vi¬≠dua¬≠li¬≠s√©ier¬≠ten Ver¬≠such sech vun den Aar¬≠bech¬≠ter an den ane¬≠ren Kleng¬≠bier¬≠ger ofze¬≠gren¬≠zen, s√ętzt d‚ÄėOhnmachtsgefill bei eis des¬≠to m√©i d√©if. 

Dat b√ęs¬≠sen S√©che¬≠rheet dat mer fan¬≠nen, fanne mer doran esou gutt w√©i m√©i¬≠glech Grouss¬≠bier¬≠ger nozeah¬≠men, d√©i ons als Lie¬≠wen¬≠si¬≠deal d√©n¬≠gen. Et funk¬≠tio¬≠n√©iert bal w√©i de Gla¬≠wen un ver¬≠schidde For¬≠men vu Magie : wa mer esou maache w√©i wann, wa mer eis esou ginn als ob, da gi mer et och eng K√©ier a Wirklechkeet. 

‚ÄěPosi¬≠tiv Psy¬≠cho¬≠lo¬≠gie‚Äú an d‚ÄėM√©thode Cou√© ‚Äď wien wierk¬≠lech dru gleeft an sech d√©i Iwwer¬≠zee¬≠gung all Dag wid¬≠de¬≠rh√ęlt, dee w√§ert et scho schaf¬≠fen ‚Äď si bei ons den Ersatz fir poli¬≠tesch Praxis. 

Well esou bal mer reven¬≠di¬≠qu√©ie¬≠ren g√©i¬≠fen, g√©if ons sch√©i glat Fas¬≠sade, onse Bluff vun der Reus¬≠site jo opfl√©ien : wien reven¬≠di¬≠qu√©iert weist seng Bed√ľrf¬≠teg¬≠keet. Also musse mer sch√©i roueg a fein blei¬≠wen, w√©i wann alles a Bot¬≠ter w√§r. 

M√§ grad esou w√©i just den andauern¬≠den oder unha¬≠len¬≠den Wuess¬≠tem de Pro¬≠fit an enger kapi¬≠ta¬≠lis¬≠tes¬≠cher Eko¬≠no¬≠mie garan¬≠t√©iert, grad esou esou kenne m√§r Kleng¬≠bier¬≠ger eis just mat onsen klen¬≠gen Pri¬≠vi¬≠le¬≠gien iwwer Waa¬≠ser halen, wa mer dauernd no Bes¬≠se¬≠rem strie¬≠wen : m√©i Suen, m√©i Saa¬≠chen, bes¬≠ser Pos¬≠ten, m√©i Tite¬≠len, m√©i Uner¬≠ken¬≠nung ‚Ķ Dich¬≠teg, dichteg.

Natier¬≠lech komme mer ni bei den Grouss¬≠bier¬≠ger un. Also kann onst Strie¬≠wen ni opha¬≠len. An dat musse mer als Kan¬≠ner scho l√©ieren. 

A fir wei¬≠der ze kom¬≠men si mer op di aner uge¬≠wi¬≠sen : d√©i schonn m√©i ver¬≠d√©n¬≠gen, oder m√©i h√©ich an der Hie¬≠rar¬≠chie stinn, m√©i Tite¬≠len hunn. Un deene musse mer eis orien¬≠t√©ie¬≠ren, an n√ęm¬≠men dee¬≠nen hir Uner¬≠ken¬≠nung kann eis wei¬≠der h√ęllefen. 

Dofir musse mer √ęmmer dee¬≠nen, d√©i iwwer eis stinn ‚Äď real oder ima¬≠gin√§r ‚Äď wei¬≠sen dat et mer w√§ert sinn, vun hin¬≠nen uner¬≠kannt ze ginn, vun hin¬≠nen gehol¬≠lef ze kr√©ien. 

Wien vun eis huet se net an s√§in Gehir age¬≠brannt kritt, d√©i sch√©i For¬≠mel : ‚Äěmaach ew√©i de Leit, da geet et der w√©i de Leit‚Äú. 

Gemengt sinn domat virun allem di anst√§n¬≠neg Leit, an d√©i dich¬≠teg Leit. Si deci¬≠d√©ie¬≠ren iwwer onst Schick¬≠sal, si wei¬≠sen ons wie mer sinn.